Kwal Spelregels

Ook voor modderbaden met veertien spelers die strijden om een juten zandzak zijn spelregels onoverkomelijk. Wederom heeft de organisatie daarom gepoogd met een minimum aan regels een goed verloop van de Kwalwedstrijden mogelijk te maken. Het Kwalleballen is er voor ieders plezier. Houd rekening met je tegenstander. Laat je gerust gaan, maar speel niet onnodig hard, lomp of agressief. Laten we er een met z'n allen een sportieve en gezellige dag van maken!

Bovenstaand de spelregels van het spel. Het moge duidelijk zijn, dat mijn bezoek aan het Kwalleballen niets te maken heeft met de sport. Mij gaat het om een gelegenheid om onbekommerd met alle kleren aan in de modder terecht te kunnen komen. De entourage t.w. een besproeid veld, een vijvertje als doel en Rugbyregels zijn een garantie, dat er na afloop geen schone draad meer aan het lijf zit. Er wordt door de deelnemers ook geen serieuze poging gedaan om de kleren schoon te houden. Bijna zonder tegenstribbelen laten volledige geklede spelers zich tegen de grond werken. Een grond, die bij elke volgende wedstrijd en sproeibeurt modderiger wordt. Ik heb diverse malen meegespeeld. Dat is erg vermoeiend. Het resultaat is inderdaad wat je ervan verwachten mag. Ik neem graag deel in mijn gewone kleren. Afhankelijk van de snit worden deze snel of langzaam ontoonbaar. Witte kleren zijn spectaculair, maar nogal besmettelijk. Je kunt er niet op rekenen, dat ze ooit weer maagdelijk wit worden.

De beste manier om vies te worden is deelnemen. Je vraagt bij binnenkomst of er een ploeg is, die nog een reserve nodig heeft. Vooral de ervaren ploegen weten, dat hoe meer reserves, hoe beter het resultaat. Een wedstrijd duurt negen minuten. Maar geen mens houdt dat zolang vol. Een voortdurende roulatie van wisselspelers vindt plaats. Ook minder goede spelers zijn welkom. Het enige wat ze hoeven te doen is de tegenpartij de doorgang naar het doel te beletten door de Kwal vast te pakken en vast te houden. Pas als je op de grond ligt moet je de Kwal loslaten. Dus je moet vasthouden en blijven staan. Onvermijdelijk kom je dan languit in de modder terecht en moet je dus loslaten. De meeste deelnemers vinden het resulterende modderbad geen groot probleem. Vooral mensen in relatief mooie kleren laten zich bijna met gretigheid aldus in de modder vallen.

Zo nu en dan breekt er iemand los en rent met een rot vaart naar de vijver van de tegenstander toe. Afhankelijk van zijn instelling gooit hij of de kwal in het vijvertje of springt er met Kwal en al in. Hij is dan op slag drijf. De meeste vinden dat kicken. Tijdens de wedstrijd zijn natte kleren eerder een welkome afkoeling, dan een last. Sommige spelers zijn van de eerste tot de laatste wedstrijd permanent te vinden in of nabij de vijvertjes zonder een droge draad aan het lijf.

Boven een situatie, waarbij ik mij naar binnen heb gepraat bij een ervaren ploeg. Het is dan voldoende om passende uitdagende gebaren te maken om het eerste modderbad te ondergaan. Het is nog vroeg op de dag. Daardoor valt de schade mee. Kleren, waarmee ik zo uit de auto ben gestapt zijn op slag hun maagdelijke staat kwijt. Tussen de wedstrijden door wordt er gestoeid. Iedereen zonder aanzien des persoon wordt in de vijvertjes gewerkt. Ik doe er aan mee en ben er het slachtoffer van. Het duurt enige tijd voordat je totaal niet meer kunt zien wat de oorspronkelijke kleur van de kleding was. Meerdere malen ben ik in het wit of in kaki naar de wedstrijden gegaan. Dat is kicken. Kaki overleefd het avontuur. Wit wordt gebroken wit...

Wanneer je verwacht, dat het koud zal zijn, kun je een speciale trui aantrekken. Ik doe dat niet vaak, want je kunt het zo goed zien. Het maakt dan niet uit, dat de rest uit normale kleding bestaat. Onder de trui draag ik een overhemd en een T-shirt, maar daar is niets van te zien. De spijkerbroek is aldra in dezelfde kleur als de trui. Dus van het beeld van 'normale kleren' blijft weinig over en daar doen we het toch voor. Ook nu tussen de wedstrijden wordt er flink gestoeid. Er waren diverse ploeggenoten in normale kleren, die er vanzelfsprekend veel beter uitzagen na een bezoek aan het vijvertje. Je kunt dan het nuttige met het aangename verenigen. Zelf blijf je ook niet droog...

Een veel minder inspannende manier om meerdere stellen kleren vies te krijgen is uitdagen. Dat is evenwel nog niet zo simpel. Ik trek altijd aan het einde van de dag mijn mooiste en laatste kleren aan met de bedoeling de winnaars van de dag te verleiden mij in deze kleren in een vijvertje te gooien. Niet alle winnaars zijn echter na een zware finale in de stemming om zomaar wat toeschouwers in de vijvertjes te gooien. Het is telkens weer een onzekere situatie of je een functioneel bad gaat krijgen of dat je zelf in de vijver of de modder moet springen. Hieronder een kenmerkende situatie. Een ploeg zit in een vijvertje de overwinning te vieren. Je stapt dan in het vijvertje om ze te feliciteren. Ditmaal kwam de sproeiwagen langs en sproeide de groep en de toevallig aanwezige toeschouwer drijfnat...

Een heel andere situatie deed zich voor met een filmploeg. Deze wilden vanzelfsprekend spectaculaire beelden. Leden van de ploeg lieten zich betrekken in een stoeipartij en kwamen zelf in de vijver en modder terecht. De interviewer regelde een interview op het heuveltje voor een vijver met de ploegleider van de winnende ploeg. De afspraak was, dat de ploeggenoten halverwege het interview zouden komen toesnellen en beide heren in het nabijgelegen vijvertje zouden gooien. Ton had toevallig zijn camera paraat. Eerst zie je de interviewer in keurig schone spijkerbroek staan. Even later zie je z'n haar net uitsteken boven het vijvertje. Zelf ben ik even later door winnaars van de dag ook in het vijvertje gegooid, zodat ik in de gewenste staat (t.w. drijfnat) in de auto kon stappen om naar huis te rijden.

Wanneer het moeilijk blijkt om anderen bereid te vinden jou in de modder te gooien, dan kun je het ook zelf regelen door zelf languit in de modder te duiken. Dat heb ik helaas meerdere malen moeten doen. Niet iedereen is er van op de hoogte, dat ze een bepaalde toeschouwer net zo vaak in de modder mogen gooien als ze willen. Deze betreurenswekkende situatie doet zich wel eens voor. Andere toeschouwers kijken wat verbaast. Het helpt als er een fotograaf klaar staat om het te registreren. Veel mooier is het als je erin slaagt wel een 'dunking' te organiseren. Door de jaren heen is dat meerdere malen gelukt en stond Ton klaar om het gebeuren te registeren.

Fraai was het modderbad aan het einde van de speeldag. Ik begon maagdelijk schoon. Er ontstond een strubbeling. Het was niet helemaal duidelijk wie de overhand had. Echter het resultaat was zeer bevredigend. Onder nog een aantal andere gevallen. Het resultaat van uitdagend gedrag bij een vijvertje. Een paar jongens slepen mij na toestemming gevraagd te hebben over het veld meer dan vijftien jaar geleden. Bij een ander geval zie je me ook nog droog alvorens ik in het vijvertje beland. Trots ben ik op het modderbad, dat ik opliep in 2002. Provocerend rondlopende over het veld resulteerde, dat in de vraag of ik soms de modder in wilde. Na bevestigend antwoord werd ik pardoes tegen de grond gewerkt. Helaas werd het goede werk niet afgemaakt. Na afloop had ik nog diverse significante schone plekken op mijn kleren. Ook bijzonder was de dunking in 2009. Jongens, die mij kenden vroegen of ze mij zoals eerder in het vijvertje mochten gooien. Nadat ik toestemming had gegeven en flink tegenspartelde werd ik door de modder naar het vijvertje gesleurd. Vanzelfsprekend was de schade veel minder geweest, als ik mij zomaar in het vijvertje had laten gooien.