Op de vereniging werd enige weken terug het plan opgevat om eens met iedereen, die dat wilde in de verenigingskano's K1 te gaan varen. Dat resulteerde in de video, waarin ik volledig gekleed met jas, trui, overhemd, T-shirt, spijkerbroek, sokken en schoenen meerdere malen kopje onder ga in een marathonkano. Het was de bedoeling om dit vanavond nog eens te herhalen. Ik had me ditmaal goed voorbereid. Het weer was aanmerkelijk minder, dan de vorige keer. Weliswaar volledig gekleed droeg ik ditmaal een neopreen trui onder mijn kleren. De organisatie vond echter het weer van dien aard, dat ze een appje naar de deelnemers hadden gestuurd om het af te melden. Mensen zonder appjes horen dan niets. De helft van de groep was er. Op een gegeven moment besloten we het recht in eigen hand te nemen en zelf twee wedstrijdboten uit de loods te halen. Het begon al donker te worden.

 

 

Daarom eventjes een demonstratie gegeven in mijn eigen surfski van 'remounting' midden op het water. Dat is een belangrijke techniek. Surfski's zijn zeekano's. Vaarders moeten ten alle tijde zelfstandig terug in de kano kunnen klimmen als ze er op groot water uitvallen. Zelf zit ik nog een beetje in de oefenfase. Als het ondiep is geen enkel probleem. Heel anders is het als je geen grond onder voeten hebt en je niet kunt afzetten. Hier stap ik in de surfski als voorbereiding om uit de kano te vallen en er weer in te klimmen. Over enkele ogenblikken zijn deze kleren van top tot teen doorweekt. Op de video kun je het hele proces vastleggen met stilbeelden. Alleen de haren blijven droog.

 

 

Vanuit het water gaat het erom zo krachtig omhoog te komen, dat je in een keer half over de kano komt te liggen. Daarna is het een kwestie van draaien en zitten. Als je het niet haalt bij de eerste sprong, dan val je er weer vanaf en moet je een tweede poging doen.

 

 

Driemaal heb ik de techniek gedemonstreerd. Steeds in dieper water.

 

 

Na afloop compleet doorweekt aanleggen en druipend uitstappen.