Meer dan dertig jaar geleden begon de Tros met het programma ter Land, ter Zee en in de Lucht. Met ademloze bewondering volgde ik iedere aflevering. Maar door ontstentenis van een videorecorder kon ik alleen maar kijken. Opslaan van de beelden was er niet bij. Pas tien jaar later kwam de eerste videorecorder in huis. Het was een V2000-systeem. Ik begon selecties op te nemen. Daarna kwam VHS en recentelijk de DVD-recorder. Binnen afzienbare tijd wordt het wellicht helemaal digitaal.

Op het moment, dat de computer de videobeelden kon bewerken, ben ik begonnen de meer dan veertig uur aan beelden terug te brengen tot de essentie. Ik heb van een kennis een V2000 systeem geleend en nog wat beelden uit de begintijd weten te redden. Met behulp van de camcorder lukte het om wat stilbeelden te vangen, zodat deze nu ook via een webpagina zichtbaar gemaakt kunnen worden.

Het mooiste programma in mijn herinneringen is nog steeds 'Vlieg er eens uit'. Daar moesten deelnemers met zelfgebouwde vliegtuigen van een hoge schans naar beneden springen en zo lang mogelijk in de lucht blijven. Er wordt tegenwoordig nog wel eens wat van herhaald. Ook op TV zijn de beelden naar hedendaagse begrippen povertjes. De prachtige jongen rechts in zijn normale kleren met spijkerpak, schoenen, overhemd heb ik nooit meer terug mogen zien. Vandaar dat ik het moet doen met deze wat povere krantenfoto.  Links twee deelnemers van 'Hoog en Droog' uit de krant. Waarbij je over twee abels naar de overkant moet. Dat was aanvankelijk erg leuk, maar is nu helemaal weggezakt.

 

Later ben ik ook wel eens gaan kijken bij de opnamen. Dat duurt vooral erg lang. Bij de meeste locaties staat het publiek op een kluitje en kun je niet goed uit de voeten met het fototoestel. De beelden op de TV zijn zo slecht nog niet. Alleen in Scheveningen heb je een beetje de ruimte en kun je aardige beelden schieten. Zowel onderstaan serie van het onderdeel 'Pompen of Verzuipen' als 'Uitpakken en Wegwezen' zijn daar genomen.

 

Het onderdeel "Pompen of Verzuipen' is iets van de laatste jaren. De deelnemers krijgen vroeg in de ochtend een hoeveelheid karton, lijm en plakband en mogen daar zelf ter plekke een vaartuig mee bouwen. Alleen verf en andere meegebrachte versieringen mogen gebruikt worden. Elke vorm van versteviging of extra drijfvermogen is uit de boze. Het is de bedoeling, dat op een na alle leden van de bouwende ploeg op het vlot plaats nemen. Een van hun moet echter over een reeks kleine vlotjes richting bel lopen. Daar aangekomen mag hij pas bellen als zijn ploeggenoten met kartonnen peddels ook zover zijn gekomen en hem een schildje hebben aangereikt. Niet alle vlotten halen hun bestemming. Veel lopers besluiten om na het bellen nog een spectaculaire duik te nemen. Soms worden daarvan de droog gebleven leden van de ploeg op het fragiele kartonnen vlot het slachtoffer als hij met zijn volle gewicht op het toch wel kwetsbare erg bouwsel springt...

Dit onderdeel blijkt in tegenstelling tot andere in de loop van de jaren steeds leuker te worden. De lopers op de vlotten beginnen er enige handigheid in te krijgen. Niet alle vlotten zinken al mijlen voor het bereiken van de bel. Vooral volledig geklede lopers mogen zich in mijn belangstelling verheugen. Staande op de onooglijke vlotjes zijn ze beter te fotograferen tijdens het proces. Een enkele keer komt het voor dat ook de mensen aan boord van het vlot fotogeniek zijn. De jongen in zwarte spijkerbroek is zo onverstandig om achterop plaats te nemen. Het vaartuig ligt daar dieper en het water wordt door zijn vrienden met scheppen over hem heen gegooid. Hij had bij de bel gekomen geen droge draad meer aan zijn lichaam...

Zelf ben ik er nooit bij geweest, maar een aantal fraaie video's heb ik overgehouden aan het onderdeel 'Gein op het Plein'. Het is de bedoeling met een voertuig van een schans te gaan, een beugel over een pin te schuiven en vervolgens met behulp van een katrol naar de bel te rijden. Het is niet eenvoudig. Tal van deelnemers missen de ring en rijden zo met z'n allen de anderhalf meter diepe waterbak in. Andere deelnemers hebben een springer voorop. Lang voor de rest van het voertuig de bel heeft bereikt springt deze over de waterbak naar voren en blijft na afloop niet droog. Vaak springen zijn ploeggenoten ook in het water.

Ook mislukkingen kunnen tot aardige beelden leiden. Een ploeg die de bovenkant van de helling niet heeft weten te halen besluit samen een sprintje te trekken voor een feestelijke duik naar de bel. Bij andere ploegen ging het al mis onderaan de schans. Op een plaats was er een strand met water naast de baan. De jongens in het rood raakten de weg kwijt en reden pardoes het water in. Het was daar opmerkelijk diep. Ze eindigden tot hun schouders in het water. Een andere ploeg had last van volledig uit elkaar vallen van het materiaal. Ze keken elkaar eens aan en namen vervolgens met z'n vieren een volledige geklede vliegende duik in het water...

Een aantal keren hebben ze het onderdeel met 'Glans van de Schans'. Daarbij was er een glijbaan gemaakt aan de rand van een binnenzwembad. Soms moesten de deelnemers een bel luiden onder water. Een andere keer was er sprake van een brug en een tweede eiland, dat je zo snel mogelijk moest zien te bereiken. De meeste deelnemers strandden op de brug. Slechts enkelen wisten het eilandje te halen en dat gebeurde dan met zo'n vaart, dat aan de andere kant van het eiland het zwembad in schoten. Dat hoeft natuurlijk niet fataal te zijn, maar toch valt het niet mee om dan het evenwicht te bewaren. De prachtige jongen met schoenen, wit tshirt en strakke spijkerbroek heeft ook later nog wel eens een keertje meegedaan. Steeds was hij in spijkerbroek. Maar zo'n prachtige horizontale duik boven het water heb ik van hem niet meer teruggezien.

Het onderdeel 'Freewheelen bestaat al weer wat langer. Het is de bedoeling zo dicht mogelijk bij het einde tot stilstand te komen. Tegenwoordig heb je om het wat spannender te maken een wankele brug halverwege. Daar sneuvelen veel deelnemers. Boven zien jullie hoe de deelnemer achterop, nadat zijn vriend al lang en breed onder water verdwenen is nog een fraaie horizontale duik maakt. Dat nog vrijwel droog hangen boven het water en langzaam wegzinken heb ik altijd erg mooi gevonden. Met een video kun je zulke beelden mooi bevriezen. Helaas zijn de meeste beelden afkomstig van de kabel-TV. In de toekomst verwacht ik betere resultaten via de nieuwe digitale TV. Dat scheelt een berg sneeuw op het scherm. Hieronder wat spaarzame beelden van natte deelnemers. Veel WackyWet liefhebbers klagen erover, dat je vrijwel nooit mooi glimmende deelnemers ziet.

Het onderdeel 'Fiets em erin' is samen met Tobbedansen een van de oudste onderdelen. Het is enorm succesvol bij de deelnemers, omdat je maar weinig nodig hebt om deel te kunnen nemen. Een fiets en wat slingers en je bent al welkom. Zelf heb ik ook zo'n fiets. Misschien moet ik een keertje deelnemen. Onder een deelnemer uit Breda. Slechts weinigen zijn behoorlijk gekleed. Het was dan ook vaak veel te mooi weer. Regen en kou schept de beste ambiance. De jongens op hun wagentje zijn afkomstig van 'Met de As over de Plas'. Dat is een wat nieuwer programma onderdeel, waarbij tenminste twee deelnemers een traject boven het water moeten afleggen. Je ziet daarbij veel goed geklede mensen. Het is echt een avontuur en dat trekt leuke deelnemers aan. De eerste barkeeper doet het water al opspatten, terwijl de andere twee nog onderweg zijn naar hun noodlot.