Tijdens de kennismakingstijd van eerstejaars studenten worden allerlei dingen georganiseerd om nieuwelingen in te burgeren. Een vast onderdeel is tegenwoordig de waterdag. Dat is zeker niet uitsluitend bedoeld om roei- en zeilclubs aan wat nieuwe leden te helpen. Meerdere jaren achtereen zijn ze in Leiden gaan varen met waterfietsen. Ze hebben ook eens een keer een survival georganiseerd. Hoewel deelnemers aan de kennismakingstijd het meenemen van sportkleding van sportkleding wordt geadviseerd, zijn er mensen die wel willen deelnemen, maar gewoon niets anders bij zich hebben, dan wat ze aan hebben. Twee meisjes slagen erin om een prachtige jongen tijdens het worstelen van top tot teen te doorweken in een plasje water van nog geen vijf centimeter diep. Hetzelfde zie je twee jongens zichzelf aandoen in een fontein. Gekleed in spijkerbroek en wit T-shirt doen ze een wedstrijdje opdrukken. De rechtse jongen ligt al zichtbaar vermoeid met zijn spijkerbroek in het water.

Een aardig evenement, waar ik enkele jaren aan deelgenomen heb was het polsstok springen in Heemskerk. Het polsstok springen wordt in Holland en Friesland als echte sport beoefend. Maar bij feesten worden er ook wel demonstratie wedstrijden gehouden. De eerste maal had iedereen zonder aanzien des persoon ingeschreven. Er waren tal van geklede deelnemers. De tweede keer waren alle serieuze deelnemers in sponsorkleding. Het eerste jaar hadden ze niet veel deelnemers, zodat het geen moeite kostte om viermaal in steeds weer andere kleding te water te raken. De overkant halen is natuurlijk onzin. Ik kreeg de 'poedelprijs', die nog steeds een ereplaats inneemt in onze woonkamer. Het is een prachtig liggend poedeltje.

In de winter is een telkens terugkerend spelletje het ijs te beproeven, als dat niet helemaal betrouwbaar meer is. De jongen links heeft zojuist tot ver over zijn middel in het water gestaan. De anderen beperken de schade tot wat natte voeten. Er staat water op en er schieten scheuren in het ijs, het is de kunst de anderen uit te dagen om steeds verder te gaan. Vorig jaar hebben Ton en ik een paar keer geprobeerd op deze manier een nat pak te halen. Het is moeilijk een geschikte plek te vinden. Wanneer het water meters diep is, dan is het te link. Echter als het maar vijftig cm is, dan is de inzet niet hoog genoeg. Ik herinner mij uit mijn jeugd het spelen op het ijs voor mijn huis. Het is in het midden meer dan een meter diep. Een jongen was met dure met bont gevulde winterjas, pantalon, trui, leren schoenen, etc. door het ijs gegaan en was tot ver over zijn borst nat. Ook heb ik een twintiger eens in spijkerbroek en houthakkershemd languit zien gaan...

Een fenomeen, dat je in Nederland nauwelijks ziet is een dunktank. Op een school in Engeland hebben ze er een gebouwd en kennelijk een oudere broer van de scholieren is dapper in zijn gewone kleren op de plank gaan zitten. Zodra iemand met een bal het groene doelwit raakt, dan komt de plank los en stort het slachtoffer in het water. Een hele rij kinderen staat te wachten op hun beurt en op de eerste foto gaat de bal net naast. In Parijs vlak bij de IJffel toren zijn allerlei fonteinen, waar op een warme dag de kinderen spelen. Behoorlijk spectaculair zijn de rolschaatsers, die zich door laten schieten de waterbak in en in hun drijfnatte kleren blijven rondschaatsen.