Een steeds leuker wordend onderdeel van ter Land, ter Zee en in de Lucht is 'Uitpakken en Wegwezen. Betrekkelijk grote groepen gaan aan de gang om een of andere paal op te richten en zes meter boven het wateroppervlak de bel te luiden. Je moet eerst een stukje varen, de boel uitpakken en vervolgens klimmen. In Scheveningen was ditmaal het lastigste aspect dat stukje varen naar de bel. Er stond een stevige bries uit het zuiden. De duikers werden ingeschakeld en sommige leden van de ploeg offerden zich op en sprongen (gekleed) in het water om het vaartuig al duwend naar de bestemming te brengen respectievelijk het spul op zijn plaats te houden tijdens het klimmen. Soms brak de paal af of bleef de klimmer na het bellen boven aarzelen, waardoor de hele stellage inclusief hun vrienden beneden in het water belanden. De jongen in spijkerbroek en bruine trui sprong na het helpen oprichten van de paal ook volledig gekleed in het water om samen met de flipperaars het vlot te stabiliseren. Doordat tevens de paal brak, kwam niemand van het gezelschap droog aan de kant.

Hoewel de zon lekker scheen was het door de harde wind dus behoorlijk frisjes. Dat moet ook de reden zijn, waarom vrijwel iedereen gewoon zijn kleren aan hield op of in het water. Een typerend voorbeeld was de bovenstaande ploeg. Bovenaangekomen is de paal door de harde wind of wellicht door het loslaten van de tuien door de anderen, afgeknapt en kwam de jongen meters naast het vlot in het water terecht. Zijn ploeggenoten hebben al zwemmend het vlot op zijn plaats gebracht en gehouden. Onder kun je nog net zien hoe de jongen met rode helm gewoon gekleed in het water springt om het vlot te duwen. Tijdens het klimmen zijn beide andere geklede jongens met bruine en grijze trui ook in het water gesprongen om te helpen stabiliseren. Geen van de half dozijn ploegleden is droog aan de kant gekomen.

Bij de eerste ploeg werd al de toon gezet voor de rest van de middag. De jongen in grijze broek had de taak gekregen vanuit het water het vlot op te stuwen. Hij had waarschijnlijk allen zijn jas uitgedaan en ging op de rand van startplatform zitten om zich vlak voor het startschot volledig gekleed en met zijn schoenen nog aan in het water zakken. Dat viel niet mee. Kennelijk was hij door het dunne bloesje al flink verkleumd. Reeds na enkele meters maakte hij rechtsomkeert en liet zich door de helpers van de cameraploeg weer op het droge helpen.

De ploeggenoten van deze klimmer op het kratje met Premium Boer toonden zich wat minder heldhaftig. Ze waren na afloop nog behoorlijk droog, ondanks het feit dat ze behoorlijk diep op het water lagen. De klimmer is reeds voor hij zijn hachelijke tocht begint tot over de knieŽn nat. De paal was veel te licht uitgevoerd, zodat deze nog voor de bel bereikt was gewoon afknapte en de klimmer kopje onder deed gaan in het woest golvende zilte nat van de Scheveningse tweede binnenhaven.  Hij was volgens mij gekleed in zijn normale kleren en droeg dure leren schoenen. Als voornaamste vertegenwoordiger van de sponsor moet je natuurlijk netjes gekleed zijn.

Een van de aardigste ploegen was de onderstaande met flipperaandrijving. De ene jongen is sportkleding, maar de andere laat zich kennen en gaat volledig gekleed te water. Met de telelens en dank zij het prachtige licht is het toch nog wel een beetje te volgen. Aangezien het bouwwerk naderhand compleet omsloeg zijn ook de helpers op het vlot niet droog aan de kant gekomen. Vooral de klimmer, die dapper bleef proberen om de onmogelijke constructie op te bouwen en te beklimmen spreekt tot mijn verbeelding. Je ziet hem verder op samen met zijn helper na zijn vergeefspoging de bel te halen in de lucht zweven op weg naar een nat pak. Onder worden hij en de geklede flipperaar aan boord gehesen van de rubberboot. Ik heb ook nog wat foto's van hem en de flipperaar aan de kant.

Een heel bekende deelnemer is Paul Pijpers. Deze is vooral bekend om zijn geavanceerder constructies. Ditmaal was zijn constructie minder geavanceerd, maar hij had wel een zeer groot aantal vrienden meegenomen. Zij hadden zich verkleed als duivel. Na het luiden van de bel sprongen ze om er een aardig einde aan te breien gezamenlijk in het water. Aan de kant gekomen sprong de initiatiefnemer nog een paar keer in het water, waardoor er erg natte foto's van hem genomen konden worden.

Paul Pijpers schrijft op zijn eigen site: Voor uitpakken & wegwezen 2002 heb ik een zwarte doos (die ook in vliegtuigen zitten voor als ze crashen) gemaakt. Dit naar aanleiding van mijn voertuig dat het jaar daarvoor bij uitpakken & wegwezen crashte. Het idee was om de zijwanden van de zwarte doos open te vouwen als we onder de bel waren en onder het vlot weer vast te maken, voor meer stabiliteit. Echter de stroming was te sterk om de doos open te vouwen. In de doos zit dan een kleurig geheel, met op de doos 3 buizen die uit elkaar worden geschoven (als een telescoop) om een lange mast van te maken. Na ruim 7 minuten luidde hij de bel, wat een persoonlijk record is.

Nog een voorbeeld van flipper aandrijving. Aanvankelijk was dat kennelijk gezien hun kleding niet de bedoeling, maar toen ze door de stormwind geen meter van hun plaats kwamen sprongen een aantal mensen van het vlot in het water. Na afloop klommen de heren weer op het vlot en konden ook druipend van het water gefotografeerd worden. Opmerkelijk is, dat de jongen in half lange broek daarbij droog bleef, terwijl de volledig geklede leden van de ploeg in het water sprongen.

Tot slot nog twee groepen, die overwegend droog bleven. Bij de rode groep was dat overigens betrekkelijk. Het vlot lag zo diep, dat de golven er regelmatig overheen sloegen. Ook zijn enkele leden van de groep in het water gesprongen om de het vlot op zijn plaats te houden. Toch was ik wat teleurgesteld, dat de jongen in spijkerbroek niet helemaal in het water terechtkwam, terwijl twee anderen toch tot ver over hun middel nat waren. Onderaan nog wat voorbeelden van flipperaandrijving.