Een van oorsprong Friese sport is het polsstokverspringen of fierljeppen. Ik heb het zelf ook wel eens gedaan. Tegenwoordig wordt het overal beoefend. Tijdens feestdagen als Koninginnedag of Pinksteren wordt het als demonstratiesport beoefend. De plaatselijke jeugd van Pijnacker, Wateringen of Heemskerk kan het dan een keertje proberen. In sommige plaatsen, zoals bv. Linschoten wordt het als wedstrijdsport beoefend. De onderstaande baan ligt in IJlst, een van de elf Friese steden. Er is altijd professionele ondersteuning aanwezig. Het grootste gevaar is het terugvallen van de deelnemer naar de schans. De man in spijkerpak moet ervoor zorgen, dat er geen ongelukken gebeuren anders dan een wel verdiend nat pak. Als het mis dreigt te gaan, roept hij keihard 'loslaten'. De deelnemer kan dan loslaten, voordat hij met zijn rug of achterhoofd pijnlijk in aanraking komt met de schans. Ook topsporters halen wel eens een nat pak tijdens een mislukte sprong. Ze moeten nu eenmaal risico's nemen en omhoog klimmen in de stok om zover mogelijk te komen. Als je dat te vroeg doet, dan is het zwemmen...

 

 

Tijdens feesten, zoals Koninginnedag of Pinksteren worden demonstraties gegeven van de sport. Toeschouwers mogen dan eveneens proberen de overkant te halen. Veertig jaar geleden in Pijnacker maakte ik dit fenomeen voor de eerste keer mee. Ik heb er nog wat foto's van. Zelf kan ik mijn eigen sprong niet meer herinneren. Ook in Wateringen werd tijdens Koninginnedag een keertje gesprongen. Meer beeldmateriaal is overgebleven van het polsstokspringen op de tweede pinksterdag in Heemskerk. Ik werd getipt door een kennis. Tweemaal ben ik er geweest. De eerste keer foto's en de tweede keer een film, die gevonden kan worden op YouTube. Onderstaande beelden zijn afkomstig van de video resp foto's van de eerste keer.

 

 

Zelf heb ik beide malen deelgenomen. Er is geen fotomateriaal van. De eerste maal waren er diverse deelnemers spontaan aangemeld. De tweede maal wist men wat ze te wachten stond en waren de meeste deelnemers in sportkleding. Dat is ook het geval bij sportwedstrijden. Daar bestaat de mogelijkheid na afloop van het kampioenschap als toeschouwer ook een poging te wagen. Zelf had ik ook nergens rekening mee gehouden en won met mijn sprongen glansrijk de poedelprijs. Deze staat al weer jaren bij ons op de schoorsteen. Ik heb tweemaal het kussen weten te raken op een half dozijn sprongen. De deelnemers sprongen op een professionele schans met een begeleider om ongelukken te voorkomen. In het water stonden duikers om eveneens ongelukken te voorkomen. Tijdens de middag kwamen er ook parachutespringers naar beneden. Enkelen slaagden erin om inderdaad op een veldje van vier bij vier meter te landen. Anderen landden expres midden in de naast gelegen vijver. Op de foto twee van deze drijfnatte parachutespringers.

 

 

Ook veertig jaar geleden in Pijnacker is er twee keer gesprongen. In die tijd had ik een camera met een losse belichtingsmeter en scherpstellen uit de hand. Dat is een ramp. Het enige wat je kunt doen is een gemiddelde kiezen en het beste ervan hopen. Goede foto's waren zeldzaam. Misschien 10 % van het totaal. Minder dan 30% van de foto's was bruikbaar. Ik gebruikte zwartwit, omdat dat meer vergevingsgezind is. Tegenwoordig overtreffen de digitale camera's gemakkelijk met 99% van de foto's het resultaat van toen. Nooit is het fotorolletje meer vol juist op het belangrijkste moment van de dag. Mijn huidige camera heeft ruimte voor 2500 foto's in de hoogste resolutie. De huidige videocamera's geven stillbeelden beter dan de beste beelden van toen. Met een video nooit timing problemen. Elke shot kan uit elkaar gerafeld worden in tientallen stilbeelden.

Het weer was beide keren niet best in Pijnacker. Geen spatje zon. Het was afzien voor de deelnemers. Er werd de eerste maal gesprongen naar een drijvend kussen op enkele meters van de kant. Klimmen in de stok was niet aan de orde. Er waren wat spontane en onvoorbereide deelnemers. De meeste echter in sportkleding. Natte T-shirts zijn geen feest in de snijdende wind. Beter kun je alles aanhouden. Een natte trui of jas houdt je beter warm dan een snel drogend dun T-shirt. De tweede maal werd gesprongen over een zijsloot, waar zand gestort was voor de landing. Later hebben ze ook Wateringen een keertje gesprongen. Ook daar was het weer bar en boos. De deelnemers waren totaal onvoorbereid. De schans stond midden in de vijver en langs de kant was zand gestort om de val een beetje te breken.