Ieder jaar vinden in Schiedam de Brandersfeesten plaats. Dit jaar werd een extra inspanning gedaan om de feesten tot een succes te maken. Naast de beroemde gondelvaart werd in samenwerking van de gemeente met diverse scoutinggroepen allerlei oversteken over de Lange Haven in scène gezet. De plaatselijke jeugd kon dan op meer dan vijf plekken het water oversteken. Iedere organisator had de instructie gekregen, dat de deelnemers daarbij niet in het water mochten vallen. Niet iedere bouwer had deze instructie even goed begrepen. Ook bleken niet alle deelnemers hun uiterste te doen om droog de overkant te halen. Zaterdag (Ton) en zondag waren wij aanwezig met fotocamera en namen we zelf ook deel. Zelf kwam ik daarbij maar liefst vijfmaal met steeds weer andere kledij in het water terecht. Ik was de eerste en de laatste deelnemer, die zaterdag resp. zondag van de touwbrug in het water terecht kwam.

 

 

De Rode Valken voorheen bekend om het pikhaakhangen en sprietlopen hadden zich ditmaal braaf beperkt tot de spriet. Je moest het wel heel erg bont maken om daarbij een natpak te halen. Niet iedereen wilde zich daar zomaar bij neerleggen. Op zondag verscheen een half dozijn deelnemers, die halverwege de balk gewoon in het watersprongen. Soms gebeurde, dat na wat aandringen. Boven een mooie serie, waarbij een blonde jongen na wat aarzelen en achtervolging besloot om toch maar 'vrijwillig' in het water te springen. De oudere jongen in het wit was jarig en is zowel zaterdag als zondag een keertje van de balk in het water gesprongen samen met zijn vader en twee broers, die eveneens aan de Lange Haven wonen. Onder het motto zo'n kans op een luxueus gekleed bad met warme douche naderhand krijg je niet vaak.

 

 

Het dubbel touw over de haven was ene beetje een teleurstelling. Hoewel het best mogelijkheden bood, zijn slechts enkele deelnemers in het water terecht gekomen. Ze waren zaterdag de eerste, die operationeel waren. Ik was om even over elf de eerste, die een poging waagde. De kunst is om onder alle omstandigheden het onderste touw onder de voeten te houden. Hangend aan het bovenste touw ben je kansloos. Hangend aan het bovenste touw ben ik na het maken van deze foto, maar snel naar de kant gezwommen. Pas zondagmiddag vlak voor het opruimen begon ook het touw in populariteit te winnen. Ik ben een keertje redelijk droog aan de overkant gekomen, terwijl de vader en ik van beide kanten naar elkaar toe klommen en elkaar succesvol passeerden. We stonden wel tot over onze knieŽn in het water.

 

 

Daarna was de spanning een beetje van het touw, zodat helemaal droog de overkant halen er niet meer in zat. Op het einde waren er twee toeschouwers, die om hun vriendin te imponeren heel gewaagd naar de overkant gingen. De eerste wist ondanks veel gewiebel enigs droog de overkant te halen. De tweede deed, waarop alle toeschouwers hoopten en kwam zwemmend in spijkerbroek en wit tshirt naar de kant gezwommen. Als laatste mocht ik zelf nog een keer. Ik was immers al nat tot de knieŽn van de eerst oversteek. Dit keer ging het nog lang goed. De spanning was volledig van het touw en meerdere keren hing ik vrijwel horizontaal tussen de beide touwen...

 

 

Aan het begin van de haven waren de scouts. Ze hadden een kabelbaan en een slingertouw. Er gebeurde niet veel. Ton heeft wat meer geduld voor zulke zaken en is geduldig blijven wachten tot een van de scouts er genoeg van had en teveel risico ging nemen. Het touw hing aan de laadboom en als je je van het schip af liet gaan, dan hing je onbereikbaar ver van de veiligheid boven het water. Steeds werden de scouts met een pikhaak gered en naar de kant getrokken tot deze branie schopper zich liet gaan. In het midden van de haven hadden ze een fiets aan een kabelbaan. Als je je goed vasthoudt, dan kon je moeiteloos de overkant halen....

 

 

Het meest populaire onderdeel was de drijvende bandenbrug. Zowel zaterdag als zondag ging een eindeloze stroom deelnemers over de brug naar de overkant. Zaterdag kon je je daarbij vasthouden aan drie touwen en kon het haast niet fout gaan. Zondag hadden ze het belangrijkste touw weggelaten en kon je het overgebleven touw alleen nog maar gebruiken om het evenwicht te bewaren. Iedereen, die zijn evenwicht verloor en zijn gewicht aan het touw toevertrouwde ging reddeloos te water.

 

 

 Zaterdag ging de vader en zijn twee jongste zonen tegelijkertijd naar de overkant. De vader, de jongste en oudste zoon waren kort daarvoor van de spriet in de haven gesprongen. De middelste zoon was nog vrijwel droog. Hij had eerder al meerdere keren succesvol de brug in zijn eentje genomen. Nu met de hele familie was hij natuurlijk kansloos. Onder grote hilariteit van de anderen ging hij al enkele meters van de kant door het onbeheerste geruk aan het touw van de anderen compleet kopje onder.

 

 

Zelf heb ik de brug zowel zaterdag als zondag gedaan. Eigenlijk was ik wat te zwaar voor de fragiele constructie. Ton heeft wat foto's gemaakt van de oversteek. Uiterst behoedzaam voortbewegend wist ik het bijna te halen. Vlak voor het bereiken van de betrekkelijke veiligheid van het laatste segment verloor ik kort achter elkaar tweemaal mijn evenwicht. De eerste maal wist ik nog enigszins droog het midden van de balk te bereiken. De tweede keer ging in languit te water en moest druipend van het water het laatste stuk afleggen. De volgende dag zonder de twee dikke touwen was het veel moeilijker. Ook begon de loopconstructie steeds gammeler te worden. Ik wist veel behoedzamer, dan de eerste keer ongeveer even ver te komen. Echter bij het overbruggen van de kloof naar het laatste segment ging het mis. Het dunne touw gaf weinig steun en de laatste band moest nodig opgeblazen worden. De banden opblaasploeg was al onderweg, toen ik aan de oversteek moest beginnen. Eigenlijk wilden ze dus niet, dat ik droog de overkant zou halen...