Dit jaar heb ik zelf geen fototoestel meegenomen naar Schermerhorn. Met de videocamera heb ik een half uurtje film volgeschoten. Via captures van stilstaande beelden heb ik nog wat materiaal voor internet weten te verzamelen. Het nadeel van de lage resolutie wordt deels vergoed door een betere timing. Gelukkig was Ton ook aanwezig en kan ik wat van zijn foto's gebruiken om een beter beeld te schetsen van de middag. Zelf deed ik zoals voorgaande jaren (samen met Ton) mee aan de eerste wedstrijd voor dames en veteranen.  Daarna heb je nog ruim voldoende gelegenheid om de overige wedstrijden met de camera te volgen. Geen enkele concessie heb ik dit jaar gedaan qua kledij. Alles inclusief trui, overhemd, tshirt, spijkerbroek en jeans jacket gewoon aangehouden.  

 

 

 

 

Sommige sloten stonden tot de rand toe vol met dikke romige modder. Ook enkele toeschouwers lieten zich niet onbetuigd en namen spontaan een duik in de modder. Hier een toeschouwer in strakke blauwe spijkerbroek, grijze trui, overhemd, tshirt, schoenen, etc. Na afloop was hij onherkenbaar. Maar zo'n kans om publiekelijk een volledig geklede duik te nemen in een verleidelijke ambiance heb je niet vaak.  Een kwartiertje prachtig glimmend rondlopen, even afspoelen in de brede vaart, onder de warme douche en je kunt zo weer naar de disco. Ook John was er geheel gekleed in het hagelwitte kledij. Aan het einde van de middag zat hij helemaal onder de modderspatten. Twee andere liefhebbers hebben hem toen vastgegrepen en zijn samen met hem volledig gekleed in een van de modderigste sloten gesprongen. Voor zoveel witte verleiding heb je wel wat opofferingen over...

 

 

 

 

Zoals elk jaar waren er vier wedstrijden. De eerste om 12.00 uur was, die van de dames en veteranen. Het parkoers is dan nog enigszins begaanbaar. De tweede wedstrijd om 13.00 uur is het officiŽle kampioenschap van Nederland voor senioren. Als je daaraan wilt deelnemen, moet je ruim van te voren inschrijven. Want op is op en er is behoorlijk wat belangstelling voor. Dit jaar was er een hele club jonge nieuwelingen gekleed in spijkerbroek en wit tshirt, die kennelijk voor het eerst mochten deelnemen. Het is zoals bekend verplicht om in lange broek en met goed schoeisel aan de start te verschijnen. Veiligheidsredenen. Sommigen zijn in trainingspak of schaatspak. Een trainingspak is niet erg comfortabel. Niet iedereen heeft een schaatspak en dan zijn jeans, loopschoenen en tshirt ook een oplossing.

 

 

 

 

Na de eerste run, de sprong in de brede sloot, het zwemmen, over de balk en weer terug is iedereen nog herkenbaar. Dat gaat daarna snel bergafwaarts. Zelden is het mogelijk de schone deelnemers van voor de start nog te linken aan de wandelende modderpilaren even verderop. Pas na de douche worden het weer herkenbare mensen. Soms is nog net het rugnummer leesbaar. Soms is de kleding typerend. Voor de rest is het voor de fotograaf achteraf meestal een hopeloos zoekplaatje, terwijl het toch zo aardig zou zijn om het hele proces in beeld te brengen.

 

 

 

 

Sommige van de onderstaande foto's zijn te koppelen aan de plaatjes boven. De openingsfoto van deze pagina kan gekoppeld worden aan foto 3 en 6. De bijbehorende groep had nog behoorlijk wat energie over toen ze bij deze wel heel erg modderige sloot kwamen. Op foto 6 zien jullie hoe de jongen, die in eerdere foto's oversteekt en moeizaam aan wal klautert een duw krijgt en nogmaals het modderige water in ploft. Ze hebben vijf minuten lang elkaar bij tourbeurt wederom de sloot ingeduwd alvorens ze verder gingen richting finish. Als fotograaf moet je je plicht doen hoe graag je eigenlijk ook in aanvankelijk nog schone kledij mee zou willen doen met dit spelletje. Naderhand na het vertrek van deze leuke groep ben ik er zelf nog maar een keertje volledig gekleed ingesprongen.

 

 

 

 

Dit jaar vond ik de seniorenrun leuker, dan de groepen. De vermoeidheid begint kennelijk een beetje toe te slaan bij de groepen van vier heren met dame en boot. Het is de bedoeling, dat de dame zo schoon mogelijk aan de finish komt en telkens met het rubberbootje naar de overkant wordt gehaald. Daar komt de laatste tijd niet veel meer van terecht. Veel dames springen ook gewoon in de sloot. Sommige rubberbootjes waren puur symbolisch. Het komende jaar zijn de minimummaten van het bootje nauwkeurig omschreven en dient de dame echt in het bootje over te steken op straffe van diskwalificatie.