Jaarlijks worden op diverse plaatsen in Noord Holland tijdens de kermis prutmarathons georganiseerd. De deelnemers worden dan geacht door een paar dozijn sloten zich een weg naar de finish te banen. De aardigste is Schermerhorn. Het geheim van hun succes is naast het uitdragen van heldendom de verplichte lange broek. Na afloop kunnen de deelnemers zich douchen onder per tankwagen aangevoerd warm water. Ik heb meerdere malen volledig gekleed meegedaan. Vanzelfsprekend had ik dan geen schone kleren bij me. Het is handig om de ergste modder af te spoelen. De winnaars van de wedstrijd worden gewassen in echte badkuipen door speciaal geworven personeel. Een van deze personeelsleden besloot om ook zelf volledig gekleed een bad te nemen. Dat is nog eens een kwestie van 'kansen waarnemen'...

 

Het moge duidelijk zijn, dat ik Schermerhorn niet bezoek omdat ik een fanatiek hardloper ben. Wanneer ik meedoe, dan doe ik slechts een rondje. Ik prik dan het nummer op mijn rug van de kleren, die ik 's morgens heb aangetrokken. De kick is om zo compleet mogelijk gekleed deel te nemen. De hele rit naar Schermerhorn kun je dan nadenken over hoe het zal zijn. Eerst moet je een brede sloot over met schoon water. Je komt terug op het centrale weiland en begint aan de tocht door meerdere ondiepe modderige sloten. Bij de eerste wedstrijden is het water nog relatief schoon. Daarna ga je verderop om wat kilometers te maken. De mooiste sloten liggen voor de finish. Tegen het einde van de dag zijn die gevuld met een schitterende dunne modder. Het is een feest om daar schoon en volledig gekleed in te springen met de wetenschap, dat je een paar seconden later bedekt en doordrenkt bent door een schitterende laag modder. De trui, die ik aan heb heeft het merkwaardige effect, dat de witte letters na een modderbad oplichten. Ik heb de sprong meerdere jaren achter elkaar in ongeveer dezelfde kleding gedaan. Het is goed mogelijk om aan fotograven te komen bij een dergelijke sprong. Eugene en Ton hebben beiden een serie gemaakt. Maar je kunt het ook aan een willekeurige toeschouwer vragen.

Ik had graag eens meegedaan met de groepen. Maar je moet kiezen tussen fotograferen en meedoen. Dan zijn er vier heren/dames en een persoon in de boot. De kunst is om deze persoon zo schoon mogelijk te houden. De schoonste krijgt namelijk ook een prijs. Het is niet eenvoudig om schoon te blijven. Want andere deelnemers spatten nogal als ze in de sloot springen. In de boot wordt je heel geleidelijk minstens zo vies als de andere deelnemers. De meeste groepen hebben iemand met alleen een wit T-shirt.  Maar een echte bikkel gaat natuurlijk volledig in het wit. Men beweert dat het wisselen van T-shirts gedurende de wedstrijd niet mogelijk is. Een kwetsbaar punt is de boot. De man boven donderde al bijna bij de start in het water. De boot was niet goed opgeblazen. Het water liep naar binnen en zijn knieŽn waren direct nat. Ook is het een wonder als je de boot zestig sloten lang heel weet te houden. Je kunt niet halverwege de race een reserveboot inzetten. Boot stuk, dan moet de 'schoonste' ook tot de schouders mee de modder in...

De laatste keer besloot ik in het wit te gaan. Voorafgaand aan de wedstrijd een toeschouwer gevraagd om wat foto's te maken van een oefensprong. De kick van witte kleding is, dat hij echt 'maagdelijk wit' is. Het moge duidelijk zijn, dat je witte kleding nooit meer schoner dan 'gebroken wit' krijgt na een rondje Schermerhorn. Meestal probeer ik er een combinatie van te maken. Meedoen met de veteranen. Na een rondje schone kleren aantrekken en nog wat fotograferen van de tweede en derde ronde van de andere deelnemers. Daarna komen de senioren. Daar zittend e echte wedstrijdlopers tussen. Deze zijn in schaatspak. Slechts een minderheid doet mee zoals ik gekleed in normale leren. Een jeans werkt goed. In combinatie met een T-shirt krijg je mooie foto's. Zelf trek ik altijd meer aan. Maar dat is voor de lol en niet voor serieuze deelname. Ik heb vier redelijke registraties van een deelname. Belangrijk is dat zowel vies als schoon goed zichtbaar is in de serie. Een mooie serie vind ik, die van Akersloot. Ze deden het daar voor het eerst. Dan heb je relatief veel normaal geklede deelnemers. Het was mooi licht. De sloten zijn relatief ondiep. Het duurt daardoor enige tijd voor de kleding echt onherkenbaar is.

Zo'n dag duurt lang en biedt mogelijkheden om vaker met steeds weer andere kleren in de modder terecht te komen. Na de start van een head en het eerste rondje zijn alle foto's en video gemaakt en is er eventjes tijd voor iets anders. Meerdere malen stond Ton paraat en maakte een mooie serie, terwijl ik een poging deed een sloot over te steken zonder van top tot teen onder de modder te komen zitten. In principe kun je dat meerdere malen doen tot alle schone kleren op zijn. In een jaar slaagde ik erin om viermaal geregistreerd met steeds weer heel andere mooie kleren in de modder terecht te komen. Beneden aan de pagina een serie van drie met dezelfde opstelling maar steeds andere kleren.

Een redelijke complete registratie boven genomen vanaf  het centrale terrein tijdens het laatste kwartier van de senioren. Redelijk overdadig gekleed met T-shirt, overhemd, sweater en bodywarmer. De sloot is ongeveer een meter diep. Dus na de eerste sprong is de spijkerbroek niet blauw meer. De rest van de kleren is bepaald nog niet reddeloos. Bij de tweede sloot een horizontale duik gemaakt. Op de schouders na zit de modder overal. Je het verschil mooi zien tussen de meeste linkse en rechtse foto. Daarna nog een rondje gemaakt om de laatste schone plukjes weg te werken en de modder ook goed onder de kleren te krijgen. Dat is bij andere evenementen minder eenvoudig, omdat de modder daar te dik is. Vlak na het verlaten van de sloot trekken de kleren dan prachtig strak rond het lichaam.

In een ander jaar met de kleren, waar ik later mee naar huis moet nog eventjes bij de andere wetliefhebbers een oversteek geprobeerd. Het lijkt er even op, dat ik relatief schoon de overkant gaat halen. Maar dan zak ik steeds dieper weg. Het hagelwitte overhemd zit aan de overkant tot halverwege onder de modder. Een van de andere heren geeft een handje om mij te helpen aan de kant te klimmen. Geheel 'onbedoeld' verliest hij daarbij zijn evenwicht en vliegt over mij heen midden in de sloot. Kopje onder. Ook ik verlies mijn evenwicht en de rest van mijn kleding zit nu ook onder. De volgende serie is van de drekrace in Wateringen. Zelf heb ik nooit meegedaan. Wel ben ik er als actieve toeschouwer meerdere malen bij aanwezig geweest. Een andere wetliefhebber zag de ongewenste staat van mijn kleding en bood aan om eventjes een serie te schieten van mij bij de modderigste sloot van het hele parkoers. Je kunt de hele transformatie van schoon naar modderpilaar goed volgen. Alleen op de schouder zit na afloop nog een schoon plukje.

In Schermerhorn hebben ze de warme douche. Echter het water is meestal op na de laatste head van de groepen. Ik houd ervan om nat in de auto te stappen. Maar je moet dat niet overdrijven. Water is geen probleem. Modder is moeilijk te verwijderen uit het interieur van de auto. Vlak voorbij de parkeerplaats hebben ze een groot kanaal. Meerdere deelnemers laten de douches links liggen en springen van de brug in het water om de ergste modder kwijt te raken. In de serie zie je mij filmen bij de start van de laatste head. Daarna van top tot teen onder modder. In het kanaal heb ik vervolgens de modder uit de kleren gespoeld.

In Akersloot deden ze meerdere evenementen. Naast de prutmarathon was er een demonstratie met vier heren en een dame in een boot. Aangezien ik zelf pas later aan de beurt was, kon ik dat goed registreren. Ton was er ook. Tijdens het touwtrekken (zonder sloot) besloten we te proberen om zelf nog wat lol te hebben. Ik droeg kleding, die er gewoon om vroeg om onder een mooie laag modder bedekt te raken. De sloten zijn nogal ondiep in deze regio. Je moet een flink eind lopen voordat de modder boven de broekband staat. De enige manier om de rest van de kleren onder te krijgen is languit. Daarna een stel foto's met een schoon boord en compleet...

Bij de drekrace in Wateringen is het vanzelfsprekend de bedoeling om minstens zo vies te worden als de deelnemers. Een sloot is voldoende voor het gewenste resultaat. In een van de brede sloten kun je vervolgens de ergste modder afspoelen. Daarna heb je de mogelijkheid om je door de vrijwillige brandweer schoon te laten spuiten. Ton slaagde erin een paar aardige shots te schieten van dit schoon spuiten. Daarna ben ik met deze kleren in de auto gestapt naar huis. Het leek mij namelijk geen evenement, waar het mogelijk is om meerdere stellen kleding onder de modder te krijgen.

In 2009 nam een Engelsman contact met mij op over Schermerhorn. Hij wilde langs komen en vroeg hoe er te komen met het openbaar vervoer. Ik heb aangeboden om hem eventjes op te pikken van het station. Zoals gebruikelijk had ik meerdere stellen kleding bij me. Feitelijk was dit het succesvolste jaar ooit. Eerst deelgenomen. Daarna meerdere malen de sloot ingelopen voor het oog van de camera en daarna met de laatste kleren de modder en het kanaal in. Er waren na afloop tientallen foto's beschikbaar om uit te kiezen. Hier de oversteek met mijn voorlaatste kleding. De Engelsman had zich inmiddels verkleed in een witte trainingsbroek en ging daarmee staan in de nabijheid van de sloten, waar elke deelnemer zijn uiterste best deed zoveel mogelijk spatten op de witte broek te maken. Bij het verlaten van de sloot bood hij een handje aan. Gretig heb ik deze gegrepen met het 'bedoelde effect' als gevolg.

Meer dan een half dozijn registraties zijn er van modderbaden in de pauze van de wedstrijden.

In het tweede/derde jaar was er een behoorlijke groep wetliefhebbers aanwezig. Ik zat met het probleem hoe nog drie stellen schone kleren in de gewenste staat te brengen. Eerst gevraagd aan de jongen in het wit of hij soms samen met mij de modder in wilde. Hij weigerde resoluut. Hij laat zich liever gedurende de dag volledig onderspatten, dan om zelf in de sloot terecht te komen. Ik ben er toen zelf maar eventjes ingesprongen. Je ziet schoon en vies midden in de sloot. Voor de rest heeft Ton er geen foto's van gemaakt. Later op de dag stonden we met z'n allen bij de modderigste sloot aan het einde van het veld. De jongen in het wit zat al flink onder de modder spatten, vanwege het 'helpen' van de deelnemers. Sommigen kwamen daarbij zelf in de sloot terecht. Modderspatten waren niet hetgeen in gedachten had voor mijn kledij. Op een gegeven moment ging ik uitdagend staan in het pad van de deelnemers. De jongen in het wit nam de uitdaging aan en probeerde mij de sloot in te duwen. Dat mislukte faliekant in die zin, dat ik hem kon vastpakken en meenemen in de sloot, waardoor we beiden van top tot teen onder de modder zaten binnen en buiten de kleding. Een buitengewone leuke ervaring...

In weer een ander jaar de man in de splinternieuwe spijkerbroek. GeÔnspireerd door mijn oversteek besloot hij het ook eens te proberen. Het resultaat was ruineus, maar gewoon springen in het midden van de sloot had nog een beter resultaat gegeven.

Hier een pauze in de wedstrijd geregistreerd door Eugenie. De eerste echt modderige sloot vanaf de start werd doorkruist. Vanzelfsprekend is het niet nodig om de modder tot de schouders te laten komen. Zo diep is het ook weer niet. Hij is meegelopen tot aan de douches, waar ik de ergste modder heb afgespoeld. Onder het bootje van Kevin. Een beetje aan de kleine kant. Ik pas er maar net in. Ook had het wat beter opgeblazen moeten worden. Nu kwam de modder over de rand de boot in met noodlottige gevolgen voor mijn kleding. Bij het uitstappen waren er nauwelijks meer schone plekken op mijn spijkebroek waaraan te zien was wat de oorspronkelijk kleur ervan geweest is.

Dit is de foto uit 2009 met drie verschillende registraties in dezelfde pose, waarvan nauwelijks te zien is, dat er driemaal sprake is van verschillende kleren. Het is volmaakt evident, dat de modder alles compleet heeft doorweekt. Het zit van binnen en van buiten. De spijkerbroek trekt mooi strak van de wegvloeiende massa.