Een leuk bijzonder nat pak halen is vooral een kwestie van kansen waarnemen. Een nat pak is vrijwel zeker bij deelname aan spijkerbroekhangen, sprietlopen, tonnetje steken, spuitvoetbal, balk vechten, etc. Het beoefenen van een sport als windsurfen of kanoŽn is ook een redelijke mogelijkheid om een nat pak te halen. Bij windsurfen baart het helaas nogal opzien als je in je normale kleren op de plank gaat staan. Bij kanoŽn daarentegen kijkt niet bevreemd als je met gewone kleren in de boot gaat zitten en drijfnat terugkomt. Met Zeilen heb ik geen ervaring. Maar het zou mogelijkheden moeten bieden. Kranten, internet en traditie zijn de bron voor evenementen, waar een goede kans is een nat pak te halen of te zien halen. Je kunt daarbij denken aan Koningsdag, zomerfeesten, feestweken en de Nieuwjaarsduik.

De laatste jaren woon ik weer in Den Haag op fietsafstand van Scheveningen. De buurman is tot tweemaal toe mee geweest en heeft wat foto's geschoten. Hij is geen echte liefhebber. Hij klaagt al als het water tot boven de enkels komt. Op de onderste serie zie je mij met een videocamera. Dat heb ik vaker gedaan. Al filmend kun je relatief ver de zee inlopen zonder al teveel opzien te baren. De middelste foto's zijn jaren geleden genomen door Frank en Timo. De middelste foto van de bovenste serie heeft in de flat gehangen. Iedereen zei prompt, dat het typisch 'fotoshop' werk was.

Zolang je de schouders droog houdt kun je het verrassend lang volhouden in het water. Maar meer dan een kwartier is niet verantwoord. Niemand 'ziet' je in een horde van 10.000 jeugdige grotendeels ontkleedde andere deelnemers. Je kunt doen wat je wil. Ik ben een keertje als Mexicaan met hoed, glitterhemd, lange broek, etc de golven in gegaan. Er is door iemand van de organisatie een foto gemaakt en op de Unox-site gezet. Er is nauwelijks te zien dat ik nat ben. Een gemiste kans. We hadden nog eventjes terug moeten gaan...

Diverse malen ben ik volledig gekleed gaan windsurfen. Helaas is er dan meestal geen fotograaf in de buurt. De onderste foto is genomen in Cavtat, JoegoslaviŽ ver voor de oorlog. De andere foto's zijn afkomstig uit TunesiŽ. Het was laat in het seizoen, maar schitterend weer. Nat worden was niet echt een probleem. In een oogwenk was je weer droog. Tot elf uur in de ochtend is het vrijwel windstil en staan er nauwelijks golven. Daarna komt de passaat en gaat het steeds harder waaien. De golven en de harde wind worden dan een probleem. Ik heb zelf geen surfplank. Afhankelijk van gehuurde en geleende planken ben ik daarom niet bijzonder geoefend. Ook al zou ik dat willen. Ik houd het niet droog. In Nederland als toeschouwer bij een surfplas doet zich wel eens de mogelijkheid voor om een plank te lenen. Je moet dan begrijpen, dat het niet de bedoeling is, dat je een half uurtje gaat varen. De eigenaar hoopt, dat je binnen een paar minuten compleet doorweekt de plank komt terugbrengen.

De Engelse term 'dunking' is een zeldzaam fenomeen. Het gebeurt alleen onder bekenden. Het uitlokken van een nat pak, doordat een groepje jongens je oppakt en volledig gekleed in het water gooit, is geen eenvoudige zaak. Zeker tegenwoordig niet meer met iedereen een telefoon op zak. Ik heb er wel enige oefening mee. Zelf heb ik op zulke momenten vanzelfsprekend nooit een telefoon bij me. Maar de huidige jeugd begrijpt dat niet helemaal, want dan ben je onbereikbaar. Met name in het voorjaar al wandelend rond surfplassen zijn er wel eens groepjes jongeren, die het een aardig idee vinden elkaar of wildvreemden zomaar volledig gekleed in het water te gooien. Op dat moment is dat vooral erg leuk, omdat iedereen nog in zijn gewone kleren rondloopt. Bij bekenden daarentegen is het voldoende om volledig gekleed aan de rand van een zwembad te verschijnen, terwijl ieder ander in zwembroek is om een dunking in gang te zetten. Er is nauwelijks aanmoediging nodig. Boven een serie gemaakt in TunesiŽ, waarin ik volledig gekleed in zee beland. De sukkels vroegen nog om toestemming...

Jaarlijks is er in Ouderkerk aan de Amstel een feestweek, waarin diverse waterspelen worden gehouden. Ik heb het tonnetje steken en spijkerbroek hangen meerdere malen bezocht. Spijkerbroek hangen is in principe een bijzonder sadistisch spel. Initieel werd het spel uitgevonden door de Tros tijdens sterrenslag. Daar hadden ze een stellage in het midden van de vijver met vier spijkerbroeken eraan. De sterren, waaronder windsurfer Stefan van den Berg werden volledig gekleed met een vlot naar de stellage gevaren. Ze mochten zich vastgrijpen aan de spijkerbroeken en werden vervolgens achtergelaten eenzaam en reddeloos bungelend boven het water.

Stefan van den Berg hield het drie minuten vol. Niemand bleef vanzelfsprekend droog. In Schiedam deed zich de eerste gelegenheid voor om het zelf eens een keer te proberen. De scouting had tijdens de branderfeesten een touw gespannen over de Lange Haven met een spijkerbroek. De deelnemer werd met een roeiboot naar de spijkerbroek gevaren. Hij mocht hem vastgrijpen en werd vervolgens achtergelaten op tenminste tien meter zwemmen van de kant. Ik was op weg naar de supermarkt voor een boodschap. Ik vroeg of ik het een keertje mocht proberen. Een minuut later voer ik in vol ornaat met een roeibootje richting spijkerbroek, werd achtergelaten en kon weer een minuut later naar de kant zwemmen. Daarna drijfnat alsnog mijn boodschappen gedaan in de supermarkt...

De watervallen van Coo zijn het visitekaartje van een pretpark in het midden van de Ardennen. De waterval is kunstmatig gecreŽerd, maar zeer spectaculair. Vanzelfsprekend liet ik mij de kans niet ontgaan, toen ik daar met vrienden was om een keertje naar de waterval te lopen. Dat zijn ook de kansen, die je moet grijpen tijdens een vakantie. Het meer van Ohrid in JoegoslaviŽ en een kunstmatig met warm grondwater gevuld meer in TunesiŽ. Als het even kan, doe ik een volledig geklede duik. In Giethoorn kun je een fluisterboot huren. Je vaart dan door het centrum van het plaatsje over een aantal meren terug naar het uitgangspunt. Midden op een meer ben ik eventjes over boord gesprongen. In Antwerpen hebben ze diverse inspirerende fonteinen. Een mogelijkheid is het standbeeld van Brabo op de grote markt. Ik werd getipt, dat je daar een aardige foto kunt nemen staand vlak naast een van stralen water, die uit het Brabo komen. Het woei een beetje. De fotograaf was wat onhandig en niet snel tevreden. Dus ik werd veel natter dan aanvankelijk de bedoeling was...

Het vinden van een behoorlijke fotograaf voor de registratie van de heldendaad is geen eenvoudige opgave. De meeste foto's op deze pagina zijn van Ton. Het zomaar iemand van de omstanders de camera in de handen stoppen leidt meestal tot teleurstellende resultaten. Tijdens Koninginnedag in Delft werd er een touw gespannen over de Oude Delft. De plaatselijke jeugd mocht proberen over het touw naar de overkant te komen. Dat was een tamelijk kansloos parkoers. Vanaf de kant werd stevig aan het touw getrokken, waardoor de slachtoffers door de lucht en het water zwierden totdat ze moesten loslaten. Zelf heb ik de oversteek ook gewaagd. Ik haalde als enige de overkant, maar had geen droge draad meer aan het lijf en geen foto's.

Bijna jaarlijks was de scouting aanwezig tijdens de Brandersfeesten in Schiedam. De mogelijkheden om nat te worden varieren sterk. Toentertijd woonde ik aan de Lange Haven en kon net zo vaak komen, douchen en schone kleren aantrekken als ik wilde. Incidenteel was er spijkerbroekhangen, sprietlopen en de oversteek over een bandenbrug. Meestal bleef het beperkt tot een indianenbrug. In principe is zo'n brug moeiteloos te nemen voor iemand, die droog wil blijven. Soms waren de touwen niet goed gespannen. Vanzelfsprekend was het nooit mijn bedoeling om droog te blijven. Dan moet je het soms een beetje pushen. De meeste oversteken zijn ongeregistreerd. Echter Ton heeft een aantal malen een foto ervan genomen. Een enkele keer liet hij zich zelfs overhalen om het zelf te proberen...

Sprietlopen is een relatief simpel te organiseren activiteit. Het wordt op tal van plekken gedaan. Helaas hebben de meeste deelnemers geanticipeerd op het te verwachten natte pak. Zelf heb ik diverse malen meegedaan. Vanzelfsprekend geen droge kleren meegenomen en geen enkele concessie gedaan aan de kledingkeuze. De eerste foto staat op mijn laptop als opstartscherm. Iedereen, die er naar vraagt, vertel ik, dat ik vanzelfsprekend niet nat geworden ben. De mooie serie van de jongen in spijkerbroek is nooit meer nagedaan. Niet in de laatste plaats, omdat niemand tegenwoordig meer zo deelneemt. Sportkleding of kreppapier is het hoogst haalbare tegenwoordig. Het duurt werkelijk eindeloos. Maar als de volwassenen eindelijk aan de beurt zijn geweest, dan kun je wel vlot naar huis om te douchen.

Een kussengevecht op een balk boven water komt weinig voor, maar is een ideale kans om een nat pak te halen. Op de Kaag moest ik mijn tegenstander, nadat ik hem er vanaf had geslagen, pesterig een hand geven om hem duidelijk te maken, dat er nog wat van hem verwacht werd. Hij trok mij met een grijns zo van de balk languit in het water. Zo hoort het ook. Geklede deelnemers moeten mee het water in. Een mooie balk hebben ze in Hendrik Ido Ambacht. Hij ligt zo diep in het water, dat elke gedachte enigermate droog te blijven verre blijft. Andere balken hebben het probleem, dat de verliezer zich eraan vast kan klampen en kan proberen alsnog droog te kant te halen. Ik trof daar meerdere jaren achtereen dezelfde jongen. Hij groeide in die tijd als kool. Voor het trotse oog van zijn vader gooide hij mij hier moeiteloos volledig gekleed van de balk...

Meerdere malen zijn we op Madeira geweest. De beroemde Levada wandelingen zijn een aardige manier om nat te worden. Meestal eindigt zo'n wandeling bij een of andere waterval. Meerdere malen ben ik gewoon met alles aan in het vijvertje gesprongen of onder de fontein gaan staan, die de Levada voeden. De laatste maal kon ik mijn reisgenoten op geen enkele wijze overtuigen van de wenselijkheid zo'n wandeling te maken. Bij gods gratie mocht ik de wandeling alleen maken en zouden zij wel eventjes op mij wachten bij het beginpunt. Ik was nog niet halverwege toen er gebeld werd of ik al weer bijna terug was. Aangezien ik nog helemaal droog was, kon ik nog niet rechtsomkeers maken. Wel trof ik een grote waterstroom aan langs het pad. Ik heb een toevallige langskomend Duits stel gevraagd of ze mij wilden fotograferen als ik onder de waterval ging staan. Het resultaat staat boven. De Duitsers waren wat verbaasd, maar vooral de vrouw vond het wel een leuke actie. Dat zie je wel meer een vrouw die stilletjes verzucht: Deed mijn man maar eens zoiets !!!

Duinrell is een pretpark in de buurt. Ton en ik zijn er meerdere malen naartoe geweest. Ze hebben meerdere natte attracties. De splash is de bekendste. Er varen twee boten rond, die met een reusachtige vaart naar beneden komen zetten en een enorme golf verspreiden. Je kunt in de boot gaat zitten en je kunt op de brug naar de neerkomende vaartuigen kijken. Er is een natte en een droge boot. De laatste komt nauwelijks in onze gedachten op. Ook in de natte boot zie je allerlei mensen met plastics en andere zaken proberen droog te blijven. Het is een beetje uitkienen, als je niet droog wilt blijven. Zowel op de eerste rij als aan de zijkanten kun je flink nat worden, mits je alle middelen om het water af te weren van je afschuift.

Op de brug kun je zowel voor als achter het raam gaan staan. Vanzelfsprekend heeft het staan voor het raam tot gevolg, dat je flink nat kunt worden. Van boven kun je foto's maken. Ook kun je zelf voor het raam gaan staan. Het maakt uit of je tegen het raam gaat aanstaan of bij de railing gaan staan. Bij de railing heb je tenminste drie boten nodig om enigszins het gewenste effect te bereiken. Tegen het raam krijg je naast het water van voren ook het water van boven over je heen. Dan ben je met twee boten compleet doorweekt. Het is alvast niet mogelijk om met een boot een compleet nat pak te realiseren. Ton en ik zijn meerdere malen naar Duinrell geweest en hebben ons nat laten maken gefotografeerd door de ander. Zelf heb ik altijd reservekleding bij me, zodat ik in de gelegenheid ben in de ochtend een nat pak te realiseren. Vervolgens wat rond te lopen en af te sluiten met een tweede nat pak. In de tussentijd is er de gelegenheid om interessante groepen te fotograferen. Vooral in het voorjaar laten jongens zich vaak in hun normale kleren compleet nat maken voor het raam.

In de loop der jaren hebben Ton en ik allerlei locaties bezocht. Ton was altijd erg enthousiast over de scuimparti in Rumsk. Ik ben er een keer geweest. Echt enthousiast kon ik er niet over worden, omdat het licht nogal te wensen overlaat. Daardoor bleek het niet mogelijk interessante beelden te schieten met mijn videocamera. Binnen in de tent is de schuimparty. Het licht is daar helemaal hopeloos. Buiten is er een zwembad, waar de bezoekers van de schuimparty het schuim uit de ogen of de kleren kunnen spoelen. Ton maakte de meeste foto's buiten. Na een bezoek aan de tent heb ik het schuim uit mijn kleren gespoeld in het zwembadje. Ton heeft daar diverse foto's van gemaakt. Boven reeks foto's van de bandenbrug in Schiedam en een scouting activiteit in Breda. Vlak voor het vertrek naar huis besloot ik in mijn laatste droge kleren nog wat te spelen op de aanwezige autoband. De consequentie was welk, dat ik hier na geen droge kleren meer had en in deze compleet doorweekte kleren naar huis moest.

Hier een reeks gebeurtenissen, waarbij ik redelijk overdadig gekleed te water raakte. Links standup paddling bij Outdoor Valley in Rotterdam. Elk jaar hebben ze ťťn of mťťr open dagen. In april is het dan nog wat frisjes en is het lastig om bij de survival echt een nat pak op te lopen. Dat lukte mij echter met goed praatwerk. Ik had reserve kleding bij me. Het leek mij een aardig idee om deze nat te maken op zo'n nieuwerwets apparaat. Het viel niet mee om er vanaf te vallen. Het is zo stabiel al de pest. Op een bepaald moment ben ik er maar gewoon vanaf gesprongen. Jaarlijks is er tonnetje steken in Ketel bij Schiedam. Ik meerdere malen deelgenomen. Het is niet mogelijk om in een keer echt compleet doorweekt te raken. Dit is het resultaat van meerdere ritten, waar natuurlijk niet geprobeerd werd om raak te steken. De Brandersfeesten worden gehouden in de laatste week van september. Niet altijd kan ik mij vrij maken. Ik moest om twaalf uur ergens zijn, maar om elf uur slaagde ik erin nog in om een wandeling te mogen maken over de blauwe drijflichamen. Vanzelfsprekend met noodlottig gevolg. Hetzelfde type drijflichaam, maar met een andere kleur werd enkele jaren eerder gebruikt. Je moest je via een touw naar de overkant trekken. Zojuist had ik ongelukkigerwijze het evenwicht verloren en was flink nat geworden.

Bij diverse gelegenheden ben ik compleet in het wit te water geraakt. Daarna ben je compleet doorzichtig. Links een foto gemaakt door Kevin in Wateringen. Zelf was hij met geen stok te bewegen tot deelname aan het vlotjes lopen. Daarnaast een foto vlak voordat ik in het zwembad van Eric en Kees sprong in Portugal. Daarnaast een foto van de eerste voorwedstrijd Ponderslaan in Spaarndam. Nadat ik mijn tegenstander van de balk had geslagen, slaagde ik er niet in om mijn evenwicht te bewaren en kwam eveneens in het water terecht. Tenslotte een foto bij Puket in Thailand. We maakten een boottocht naar het eiland van James Bond, waar de Golden Gun is geschoten. Op de terugweg werd gevraagd of er mensen waren, die interesse hadden in wat zwemmen. Vanzelfsprekend heb ik mij deze kans niet laten ontgaan.