Spijkerbroek hangen is indertijd uitgevonden door de televisie. Al weer jaren wordt het gehouden in Ouderkerk aan de Amstel. Meerdere malen heb ik meegedaan met het spijkerbroek hangen. Ik heb dan geen droge kleren bij me. Ik doe mee met alles wat ik toevallig aan heb. Ik ben hier in spijkerbroek, trui, overhemd, T-shirt, slipje, sokken en Nikes. Tegenwoordig houd ik ook de jas aan. Het gaat op de klok. Als een van tweeŽn is gevallen, dan blijft de ander hangen zo lang mogelijk hangen. Niemand blijft droog. Ook ik kom dus vroeg of laat in het water terecht. Hier ben ik eindelijk aan de beurt, losgelaten en doorweekt. Ik had mijn leren jas uitgetrokken. Maar voor de rest alles aangehouden en geen reservekleren bij me. Ik zal straks drijfnat, zoals ik ben naar huis moeten rijden voor een heerlijke warme geklede douche. Het is een geweldige kick, daar klaar te staan in prachtige droge kleren om boven het water te gehangen met de wetenschap, dat er geen weg terug is. Alles wordt nat. Niemand blijft droog...

Boven klim ik uit het water. De eerste minuut heb ik nog gezelschap. Daarna valt mijn tegenstander in het water. Ondanks aanmoedigende kreten besluit ik om zelf daarna ook los te laten en compleet nat het water te verlaten. Ik heb eerst nog even het laatste randje van de spijkerbroek vast. Daarna hang ik in de lucht op weg naar een nat pak. Broekspijpen raken het water. Even later in een oogwenk van top tot teen doorweekt.

Prachtig glimmend klim ik hier op de kant. De spijkerbroek strak trekkend rond het lichaam. Zelfs de kraag van mijn overhemd en trui is drijfnat...