Belofte maakt schuld. Het aanbod om nog een keertje volledig gekleed in het water te springen had een zondvloed van reacties tot gevolg. Ik kon dus niet anders, dan zaterdag nog een keertje naar de kanoclub te rijden en met alles wat ik toevallig aan had wederom in het water te springen. Ditmaal was dat een licht blauwe spijkerbroek, T-shirt, wit overhemd, Hoody, rood gevoerde winterjas, sokken, schoenen en slipje. Op 1 januari vrijdag waren mijn schouders nog droog. Betreurenswaardig. Nu ga ik helemaal tot mijn nek het water in. Alles moet echt volledig doorweekt worden...

In de voorlaatste foto zie je mij tot de nek in het water verdwijnen. Jas en hoody helemaal onder water. Tegenwoordig doe ik dat wel vaker. In zee of bij outdoor valley in een moddersloot laat ik welbewust ook het laatste schone en droge randje van mijn kleren onder water of onder de modder verdwijnen. Onder twee voorbeelden, waarbij ik het groene resp. gele T-shirt onderdompel in de modder. Op de volgende foto zijn de kraag en het witte overhemd ook compleet onder de modder verdwenen. Op de laatste foto sta ik op de kant van top tot teen onder de modder. Alleen mijn haar is nog schoon. Onderaan twee foto's van een zwempartij in de Biesbosch in ongeveer dezelfde kleren. Ook daar dompel ik het laatste droge randje van de schouders, overhemd en T-shirt onder water, zodat er helemaal niets droog blijft.

 

Na de sprong in het haventje van de kanoclub loopt minutenlang na een volledige onderdompeling het water uit de bovenkleding naar beneden. Broek kleurt prachtig donker en glimmend. Ontzettend leuk om alles volledig nat te maken in de wetenschap, dat er geen droge kleren bij de hand zijn. Compleet van top tot teen doordrenkt moet ik straks weer naar huis, waar een volledige geklede warme douche mij wacht. Geen enkele concessie wordt gedaan...