Een natpak halen is een kwestie van alert op de omstandigheden reageren. Nooit je telefoon op zak hebben als je op avontuur gaat. Er zijn omstandigheden waar het vanzelf gaat. Lid worden van een kanoclub is een ideale mogelijkheid om zo vaak nat te worden als je wilt. Men adviseert allerlei geschikte kleding, maar daar hoef je je niets van aan te trekken. Niemand kan er wat aan doen, als je toevallig geen droge kleren bij je hebt. Bij kinderspelen ben je vaak een vreemde eend in de bijt. Echter de organisator vindt het vaak ontzettend leuk als je je desondanks aanmeldt. In Wateringen op Koningsdag hebben ze altijd een nat evenement voor de oudere jeugd. Je moet dan op vlotjes of een balk de vijver oversteken. Dat is redelijk te doen voor kinderen van veertig, vijftig kilo. Echter voor iemand van mijn postuur kan zoiets alleen maar eindigen met wat zo gewenst wordt: "Gekleed zwemmen in het openbaar". Soms is droog blijven best een optie, maar wordt dat niet al te fanatiek nagestreefd.

Ton is altijd wat verbaast het gemak, waarmee ik mij het ongeluk in weet te praten. Soms profiteert hij ervan door ook te gaan. We hebben een keertje samen spijkerbroek gehangen in Ouderkerk aan de Amstel. Ik won, maar had bedongen, dat de winnaar niet teruggehaald zou worden naar de kant. Op de indianenbrug heeft hij mij talrijke malen gefotografeerd. Zelf heeft hij hem zelden geprobeerd. Eigenlijk is er geen kunst aan om droog aan de overkant te komen. De kunst is juist om dit niet te laten gebeuren. Er zijn ook tal van evenementen, waar het bij voorbaat vast staat, dat je van top tot teen onder de modder komt te zitten. Veel mensen komen in oude kleding, waarvan het niet erg is, dat het nat en vies wordt. Zelf ga ik altijd in mijn mooiste kleren. Bij sommige evenementen ga ik meerdere malen achter elkaar met steeds een andere outfit de modder in. Boven drie outfits, driemaal compleet onder de modder. Alles op dezelfde dag. Boven de aanpak van een noodsituatie. Ik had mijn mooiste kleren aangetrokken, maar er leek geen enkele redelijke kans om daarmee in de modder terecht te komen. Dus gevraagd aan een omstander om mijn camera vast te houden, terwijl ik zelf werkte aan de droom van een wetlook fan t.w. in de mooiste kleding van top tot teen onder de modder...

Diverse gelegenheden, waarop ik in vol ornaat het water of de modder inga. Ik ben best een beetje trots op de foto languit in de modder met een jongen boven op me, die me de modder induwt. Dat is een lastig kunstje. Je moet dan uitdagend rondlopen bij de modderigste plaatsen, waar andere aan het stoeien zijn. De tweede foto is van een dunking door een bekende ploeg. Ze hebben dat vaker gedaan. Telkens komen ze het mij vragen rond het middaguur of ze me in een vijvertje mogen gooien. Ik stribbel altijd flink tegen, waardoor de schade aan de kleding een noodlottig niveau bereikt. Survival zwemmen is een activiteit, die op meerdere plaatsen door reddingsbrigades worden georganiseerd. Het is bedoeld om onder zo realistisch mogelijke omstandigheden het te water raken te oefenen. In de winter betekend dat winterkleding. De scouting had bijna bij mij voor de deur aan kabelbaan ingericht. De jeugd kwam ermee droog en veilig aan de overkant. Het kostte even wat overreding om het ook een keertje te mogen proberen. Stand up paddling is iets wat je wel ziet op open dagen. Er is eigenlijk geen kunst aan om droog te blijven. Dat bleef ik natuurlijk niet...